കവിത: ന്യൂ ​റ​സി​പ്പി

യ​ഹി​യ മു​ഹ​മ്മ​ദ്

ന​ഗ​ര​മ​ധ്യ​ത്തി​ലെ

മാം​സാ​ഹാ​ര

ഭോ​ജ​ന​ശാ​ല​യി​ൽ

പു​തി​യ ഒ​രു റ​സി​പ്പി-

ലോ​ഞ്ചാ​യെ​ന്ന​റി​ഞ്ഞ്

അ​ന്നു രാ​ത്രി​ത​ന്നെ

ഡി​ന്ന​റി​ന് അ​ങ്ങോ​ട്ടേ​ക്ക് തി​രി​ച്ചു.

രാ​ത്രി ത​ണു​ത്തു​മൂ​ടി​യ ന​ഗ​രം

പു​ത​ച്ചു​മൂ​ടി​ക്കി​ട​ക്കു​ന്ന

ഒ​രു മാ​ദ​ക​ത്തി​ട​മ്പി​നെ

ഓ​ർ​മി​പ്പി​ച്ചു.

ക​വ​ല​യി​ൽ​നി​ന്നൊ​ഴു​കു​ന്ന

കു​ഴ​ൽ​സം​ഗീ​തം

വീ​ണ്ടും ന​ഗ​ര​ത്തെ

ത​ണു​പ്പി​ക്കു​ക​യാ​ണ​ല്ലോ!

ഞാ​ൻ മേ​ൽ​ക്കോ​ട്ട് ഒ​ന്നു​കൂ​ടി

അ​മ​ർ​ത്തി​പ്പി​ടി​ച്ചു.

ക​റു​ത്ത യൂ​നി​ഫോം

വെ​ളു​ത്ത തൊ​പ്പി

വെ​യ്റ്റ​ർ വ​ന്നു.

‘‘എ​ന്താ ക​ഴി​ക്കാ​ൻ...?’’

മെ​നു മു​ന്നി​ലേ​ക്ക് നീ​ക്കി

പ​രു​ഷം...

‘‘നി​ങ്ങ​ളു​ടെ പു​തി​യ റ​സി​പ്പി!’’

‘‘യെ​സ്, അ​ത് ഇ​താ​ണ് സാ​ർ’’

അ​യാ​ൾ ആ​വേ​ശ​ത്തോ​ടെ

മെ​നു​വി​ലെ ഒ​രു ചി​ത്രം തൊ​ട്ടു.

‘‘ഗ​സ്സ!’’

‘‘ഓ... ​ന​ല്ല പേ​രാ​ണ​ല്ലോ

കാ​ലി​കം ഒ​രു പോ​ർ​ഷ​ൻ എ​ടു​ത്തോ​ളൂ’’

അ​യാ​ൾ ത​ളു​വ​യി​ൽ

വെ​ളു​ത്തു​തു​ടു​ത്ത ഒ​രു കു​ഞ്ഞു​മാ​യി

തി​രി​ച്ചു​വ​ന്നു.

സ്പൂ​ൺ...ഫോ​ർ​ക്ക്...ക​ത്തി...

ക​ഴു​ത്തി​ന് നേ​രെ ചൂ​ണ്ടി

ഈ ​ഭാ​ഗം ക​ട്ട് ചെ​യ്തോ​ളൂ...

ര​ക്തം മു​ഖ​ത്തേ​ക്ക് തെ​റി​ച്ചു.

ഹോ​ട്ട​ൽ ജീ​വ​ന​ക്കാ​ർ

ആ​ർ​ത്ത​ട്ട​ഹ​സി​ച്ചു.

ഹാ​ളി​ലെ അ​ര​ണ്ട വെ​ളി​ച്ച​ത്തി​ൽ

അ​വ​രു​ടെ ദം​ഷ്ട്ര​ക​ൾ

വ​ള​ർ​ന്നു​വ​രു​ന്ന​ത് ഞാ​ൻ ക​ണ്ടു.

എ​ന്റെ വ​യ​റ്റി​ൽ​നി​ന്നും

കൊ​തി​യു​ടെ ന​ഖം നീ​ണ്ട കൈ​ക​ൾ

പാ​ത്ര​ത്തി​ലേ​ക്ക് നീ​ണ്ടു.

അ​വ എ​നി​ക്കു​മു​മ്പേ പാ​ത്ര​ത്തി​ൽ

ആ​ർ​ത്തി​യോ​ടെ വ​ലി​ച്ചു​കീ​റി.

ഗ​സ്സ ഒ​രു പാ​ത്ര​മാ​വു​ന്നു.

പാ​ത്ര​ത്തി​ൽ വി​ള​മ്പു​ന്ന​ത്

ഭ​ക്ഷ​ണ​മാ​യ​തു​കൊ​ണ്ട്

ആ​ർ​ക്കും എ​ങ്ങ​നെ വേ​ണ​മെ​ങ്കി​ലും

ക​ടി​ച്ചു​കീ​റാ​മ​ല്ലോ

അ​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ എ​ച്ചി​ലാ​യി പു​റം​ത​ള്ളാ​മ​ല്ലോ...?