ക​വി​ത: ഘ​നീ​ഭ​വി​ക്കു​ന്ന മൗ​നം

അ​വി​ടെ,

അ​വി​ട​മാ​കെ മ​നു​ഷ്യ​ർ

ക​മ്പോ​ള​ങ്ങ​ളി​ൽ ചു​റ്റി​ത്തി​രി​യു​ന്നു

തി​ര​ക്കു പി​ടി​ച്ച നി​ര​ത്തി​ൽ

ഒ​രു കു​ഞ്ഞു​കു​ട്ടി

കാ​റി​ൽ അ​ബ്ബ​യോ​ടൊ​ത്തു

കൈ​വീ​ശി​യ​ക​ലു​ന്നു

ഒ​ലീ​വു കാ​യ​ക​ൾ

മൊ​ട്ടി​ട്ടു തു​ട​ങ്ങി​യെ​ന്ന്

ക​ർ​ഷ​ക​ർ അ​ന്യോ​ന്യം നോ​ക്കി

പു​ഞ്ചി​രി പൊ​ഴി​ക്കു​ന്നു

രാ​ത്രി​യി​ൽ ന​ക്ഷ​ത്ര​ങ്ങ​ളും

പ​ക​ലി​ൽ സൂ​ര്യ​നും

അ​വ​ളു​ടെ പു​സ്ത​ക​ത്താ​ളു​ക​ളി​ൽ നി​ന്ന്

അ​ക്ഷ​ര​ങ്ങ​ളു​ടെ ഏ​റ്റു ചൊ​ല്ല​ൽ

കേ​ട്ടു കാ​ലം ക​ഴി​ച്ചു കൂ​ട്ടി

നോ​ക്കൂ കാ​ലം,

അ​തി​ന്നും ആ​കാ​ശ​ത്തു

ഇ​രു​ണ്ടു വെ​ളു​ക്കു​ന്നു

മ​ൺ​മ​റ​ഞ്ഞ ആ ​ലോ​കം

നി​ങ്ങ​ളു​ടേ​തു പോ​ലെ​യെ​ന്ന്

ഫ​ല​സ്തീ​ൻ ദാ​ഹ​ത്തോ​ടെ-

യോ​ർ​ക്കു​ന്നു.

ഘ​നീ​ഭ​വി​ക്കു​ന്ന മൗ​ന​ത്തി​ൽ

ഒ​രു നാ​ടു ക​ണ്ണീ​രി​ൽ

പി​ട​യു​മ്പോ​ൾ

മ​നു​ഷ്യ​നെ​ന്ന പ​ദം പോ​ലും

അ​ർ​ഥ​ശൂ​ന്യ​മാ​വു​ന്നു.