റഫീക്ക് അഹമ്മദിന്‍റെ ഓണക്കവിത - വീണ്ടും

എ​ത്ര​യു​ദാ​ര​മീ​യു​ൾ​വെ​ളി​ച്ചം, അ​താ-

ണു​ത്രാ​ട​രാ​വി​ലു​ണ​ർ​ത്തു​ന്നു, വി​സ്മൃ​തി

മു​റ്റി​ത്ത​ഴ​ച്ചു​പ​രീ​ക്ഷ​ണ​മാം മ​നം.

ഒ​റ്റ​ക്ക​ല​ണ്ട​റു​മി​ല്ലാ​തെ പ​ഞ്ചാം​ഗ

ചി​ത്ര​ക്ക​ള​ങ്ങ​ളി​ല്ലാ​തെ മു​ക്കു​റ്റി​ക​ൾ

ര​ക്ത​ക്കു​ഴ​ലി​ലി​ത​ൾ വി​ട​ർ​ത്തി, ക്കാ​ല-

വ്യ​ക്തി​ത​രും സൂ​ച​കോ​ദ്ഗാ​ര​മാ​കു​ന്നു.

വീ​ണ്ടും ഒ​രു​കു​റി​കൂ​ടി​ത്ത​മോ​മ​യ

മ​ണ്ഡ​ലം രാ​കി​പ്പി​ള​ർ​ന്നു മ​ണ്ണി​ൽ പ​ണ്ടു-

പ​ണ്ടേ മ​നു​ഷ്യ​ൻ ച​വി​ട്ടി​യൊ​തു​ക്കി​യ

സ്വ​പ്നം, കെ​ടാ​ത്ത വി​ശ്വാ​സ​മാ​യെ​ത്തു​ന്നു.

ഏ​ത​വ​ധൂ​ത​ൻ ജ്വ​ലി​ക്കു​ന്ന ക​ണ്ണു​മാ​യ്

പാ​ത മു​റി​ച്ചു​വ​രു​ന്നു, പ​ര​ശ്ശ​തം

പാ​ണി​ക​ൾ കൊ​ണ്ടെ​ഴു​തു​ന്നു സി​രാ​ത​ന്ത്രി-

വീ​ണ​യി​ൽ ഓ​ണ നി​ലാ​വി​ന്‍റെ ശീ​ലു​ക​ൾ.

ആ​രാ​ണ​ബോ​ധ​ഗ​ന്ധ​ങ്ങ​ളാ​വേ​ശി​ച്ചു

നേ​രി​ൽ വി​ഫ​ലം പ​ര​തു​ന്നു, ഗൂ​ഢ​മാം

ചി​ന്ത​ക​ൾ ത​ൻ ക​ട​ന്ന​ൽ​ക്കൂ​ടു​പോ​ലൊ​രു

മ​സ്ത​കം, സ​ഹ്യ​ന്‍റെ നെ​ഞ്ച​ത്തു​ര​യ്ക്കു​ന്നു.

അ​ന്ധ​സ​ർ​പ്പ​ങ്ങ​ൾ, ചി​ല​ന്തി​ക​ൾ ഗൗ​ളി​ക​ൾ

സ്വ​ന്തം കി​ട​പ്പാ​ട​മാ​ക്കി​യ വീ​ടു​ക​ൾ.

വാ​തി​ല​ട​ഞ്ഞേ കി​ട​ക്കു​ന്നു​വെ​ങ്കി​ലും

താ​ഴു​ക​ൾ വീ​ണ്ടും ത​ലോ​ടു​ന്ന ശ​ങ്ക​ക​ൾ.

അ​ഗ്നി വി​ശു​ദ്ധി​യാ​ർ​ന്നു​ള്ള സ്വ​പ്ന​ങ്ങ​ളോ

ന​ഗ്ന​രാ​യ് മ​ദ്ധ്യാ​ഹ്ന​ര​ഥ്യ​യി​ൽ നീ​ങ്ങു​ന്നു

നി​ത്യം ചെ​റു​താ​യി​വ​രും ലോ​ക​മെ​ങ്കി​ലും

തൊ​ട്ട​യ​ൽ​പ​ക്കം ധ്രു​വാ​ന്ത​ര ദൂ​ര​മാ​യ്.

ഭൂ​വി​ൽ യു​ഗ​ങ്ങ​ൾ പ​ല​തു​പോ​യെ​ങ്കി​ലും

ജീ​വി​തം ജീ​വി​ക്കു​വാ​നു​ള്ള​താ​യി​തോ?

ആ​ദി​മ​മി​ച്ചെ​റു ചോ​ദ്യം തു​ടു​പ്പി​ച്ച

വേ​ദ​ന​യ​ല്ലി വി​ട​ർ​ന്നു മു​ക്കു​റ്റി​യാ​യ്?

ഭൂ​മു​ഖ​ത്തെ​ത്തി​യെ​ൻ നേ​ർ​ക്ക​തു നോ​ക്ക​വെ

ഹാ! ​മു​ഖം താ​ഴ്ത്തി​നി​ൽ​ക്കു​ന്നു മൂ​കം, മ​നം.

l